“Kerst 2014: Dit was een kerst anders dan in andere jaren. Een diagnose verder en inmiddels de derde woongroep voor mijn zoontje. Wie zijn wij? Een uiteengevallen gezin. Wij als ouders gescheiden, dochter sinds afgelopen zomer op kamers en de jongste sinds februari uit huis. Kerst zou volgens rooster bij mij zijn, zijn moeder. Na alles wat er gebeurd is, kan ik hem dat nog niet bieden en durf ik dat nog niet aan. Daarom heb ik gevraagd of ik niet een nachtje bij hem op De Hoenderloo Groep mag logeren. Dan hebben we toch kerstavond samen en is er een back-up als dat nodig is.

 

18 december kregen we groen licht. Zoonlief door het dolle heen. Ik ook blij. Op 24 december kom ik om 15.30 uur op de groep. Van tevoren heb ik afgesproken dat ik met de 2 jongeren het eten zal voorbereiden en de tafel zal dekken. Het ging goed, was ook ontzettend bijzonder. De andere jongen deelde zijn moeite met iets en er ontstond een mooi wisselgesprek tussen ons drieën. Ondertussen hielpen ze goed mee, konden we op de vaste tijd aan tafel en waren we trots op de gezellige sfeer die we samen gemaakt hadden.

 

Na het eten gezamenlijk afruimen en opruimen. Om 18.15 gezamenlijk Boggle gespeeld en voor ieder was er een aardigheidje onder de boom. De jongeren hadden twee planningen die avond. Ik heb met mijn zoon gepoold op de zolder en samen gedanst op liedjes vanaf de pc. Het halfuurtje was veel te snel om. De avond stond verder in het teken van samen Home Alone kijken, met wat lekkers erbij. Mijn zoon ging op de gewone tijd naar bed. Het was erg spannend allemaal. Ik heb erna nog was gevouwen. Het voelde goed. Er was een bed voor me opgemaakt  en ik heb ondanks de vreemde geluiden een goede nacht gehad.

 

‘s Morgens heb ik met de leiding en jongeren ontbeten. Daarna met mijn zoon naar huis en naar het kerstcircus. Ook dat was een bijzondere dag. Tweede Kerstdag wederom mijn zoon voor een paar uur opgehaald om thuis te zijn.

 

Dank dat dit mogelijk was. Fijn ook om een stukje deel te mogen en kunnen uitmaken van het leven van mijn zoon op de groep. Het geeft vertrouwen, zicht op hoe hij het heeft. Maar belangrijker het geeft me hoop en moed dat als we beiden meer geleerd hebben er ook weer een toekomst kan zijn voor ons allebei in de thuissituatie.

 

Kortom, een heel bijzondere kerst, die ondanks verdriet ook heel veel positiefs heeft gebracht.

 

Hartelijke groet, Hanneke.”

 

Deze website maakt gebruik van cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie. [ SLUITEN ]